Παναγιώτα Κυπραίου - Ψυχοθεραπεύτρια - Συμβουλευτική Γονέων
Καλωσήρθατε στην Ιστοσελίδα μου Leaf Leaf

Η παρούσα αρθρογραφία έχει καθαρά ενημερωτικό χαρακτήρα. Ο αναγνώστης οφείλει να διασταυρώνει τις πληροφορίες για θέματα που τον ενδιαφέρουν. Τα κείμενα βασίζονται σε υλικό από ξενόγλωσσες δημοσιεύσεις, οι οποίες αναφέρονται στο μέτρο του δυνατού. Η απόδοση στα ελληνικά, η σύνθεση και επιμέλεια ανήκει στην κάτοχο της ιστοσελίδας. Αναδημοσίευση ή άλλη χρήση τους επιτρέπεται μόνο αν συνοδεύεται από τα πλήρη στοιχεία της κατόχου και τον διαδικτυακό τόπο.


Top

Οι δώδεκα μήνες

Μια φορά κι έναν καιρό, μια γερόντισσα πήγαινε στο χωράφι της να μαζέψει λάχανα. Στο δρόμο πέρασε μπροστά από μια σπηλιά και μέσα είδε δώδεκα άντρες. Ήταν οι δώδεκα μήνες του χρόνου. Τότε αυτοί γύρισαν προς το μέρος της και τη ρώτησαν:

«Γιαγιά, πες μας, ποιος είναι ο πιο καλός μήνας του χρόνου;»

«Όλοι είναι καλοί, παλικάρια μου», είπε η γιαγιά. Το Γενάρη χιονίζει, το Φλεβάρη βρέχει, ο Μάρτης φέρνει τα τελευταία κρύα και τις πρώτες λιακάδες, ο Απρίλης γεμίζει η γη λουλούδια. Ο Μάης μας φέρνει πολλές μυρωδιές και χρώματα και μοσχοβολά ο τόπος. Ο Ιούνης χρυσώνει τα χωράφια και οι γεωργοί θερίζουν τα σιτάρια και τα κριθάρια. Ο Ιούλης φέρνει καρπούζια και πεπόνια, και οι γεωργοί μαζεύουν τα μύγδαλα. Τον Αύγουστο έχουμε τα σύκα, τα σταφύλια και τις χαρές της θάλασσας. Το Σεπτέμβρη πατάμε τα σταφύλια στα πατητήρια και χαιρόμαστε τα καινούργια φρούτα: μήλα, αχλάδια και ρόδια. Ο Οκτώβρης μας φέρνει το καλό κρασί που ευφραίνει την καρδιά μας και τα πρωτοβρόχια που δροσίζουν τη γη. Το Νοέμβρη έχουμε τις ελιές και το λάδι, και το Δεκέμβρη τα πρώτα χιόνια και τις τελευταίες μέρες του χρόνου», τους απάντησε λέγοντας κάτι καλό για όλους.

Τότε οι μήνες της είπαν:

«Γιαγιάκα, αφού μας παίνεψες όλους, θέλουμε να σε ανταμείψουμε. Δώσε μας το μαντίλι σου».

Και γέμισαν εκείνο το μαντιλάκι τόσο πολύ, που με δυσκολία η γιαγιά κατάφερε να δέσει μαζί τις τέσσερις άκρες του.

Η γερόντισσα τους ευχαρίστησε και γύρισε στο σπίτι της. Στο σπίτι είπε στα παιδιά της:

«Επιτέλους, τώρα έχουμε να φάμε ό,τι θέλουμε. Κοιτάξτε τι σας έφερα! Και λέγοντας αυτά, άνοιξε το μαντιλάκι κι από μέσα ξεχύθηκαν μια χούφτα λίρες».

Μια μέρα κάποια γειτόνισσα την επισκέφθηκε και, περίεργη καθώς ήταν, τη ρώτησε πού είχε βρει τόσα λεφτά.

«Μου τα χάρισαν οι δώδεκα μήνες του χρόνου», απάντησε εκείνη.

«Θα ’θελα να πάω κι εγώ να τους βρω», είπε η γειτόνισσα.

Έτσι κι έκανε.

«Καλημέρα σε όλους», είπε η γυναίκα όταν τους είδε.

«Κυρά, για πες μας, ποιος είναι ο πιο καλός μήνας του χρόνου;»

Ποιος είν’ ο πιο καλός; σκέφτηκε η γυναίκα.

«Κανένας δεν αξίζει. Το Γενάρη χιονίζει, το Φλεβάρη βρέχει... Πραγματικά δεν μπορώ να ξεχωρίσω κανέναν».

«Καλά, καλά», είπαν οι μήνες. «Δώσε μας το μαντίλι σου κι εμείς θα σ’ ανταμείψουμε γι’ αυτό που είπες».

Η γυναίκα έδωσε το μαντίλι της κι εκείνοι το γέμισαν τόσο, που με δυσκολία μπορούσαν να δεθούν οι τέσσερις άκρες του.

«Χίλια ευχαριστώ», φώναξε χαρούμενη η γυναίκα και γύρισε σπίτι.

Εκεί είπε στα παιδιά της:

«Και τώρα θα ζήσουμε το ίδιο καλά όπως οι γείτονες μας. Κοιτάξτε τι σας έφερα!»

Έλυσε το μαντίλι, αλλά απ’ αυτό δεν ξεχύθηκαν παρά σκουπίδια.

Η γυναίκα φουρκίστηκε, έτρεξε στη γειτόνισσα και την κατηγόρησε πως δεν την είχε συμβουλέψει σωστά.

«Μα τι απάντησες στους μήνες όταν σε ρώτησαν ποιος είναι ο πιο καλός;» τη ρώτησε η γερόντισσα.

«Απάντησα πως κανείς τους δεν αξίζει τίποτα».

«Ε, τότε, κι αυτοί σ’ αντάμειψαν ανάλογα», είπε λυπημένη εκείνη.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Είναι ένα ελληνικό λαϊκό παραμύθι που μας υπενθυμίζει ότι η θετική στάση είναι πολύ σημαντική στη ζωή. Επίσης, ότι συχνά προβάλλουμε στους άλλους στοιχεία του χαρακτήρα μας και συμπεριφορές μας.

Από το βιβλίο της Δάφνης Φιλίππου & Πόλας Καραντάνα «Ιστορίες για να ονειρεύεσαι… παιχνίδια για να μεγαλώνεις».