Παναγιώτα Κυπραίου - Ψυχοθεραπεύτρια - Συμβουλευτική Γονέων
Καλωσήρθατε στην Ιστοσελίδα μου Leaf Leaf

Η παρούσα αρθρογραφία έχει καθαρά ενημερωτικό χαρακτήρα. Ο αναγνώστης οφείλει να διασταυρώνει τις πληροφορίες για θέματα που τον ενδιαφέρουν. Τα κείμενα βασίζονται σε υλικό από ξενόγλωσσες δημοσιεύσεις, οι οποίες αναφέρονται στο μέτρο του δυνατού. Η απόδοση στα ελληνικά, η σύνθεση και επιμέλεια ανήκει στην κάτοχο της ιστοσελίδας. Αναδημοσίευση ή άλλη χρήση τους επιτρέπεται μόνο αν συνοδεύεται από τα πλήρη στοιχεία της κατόχου και τον διαδικτυακό τόπο.


Top

Γύρνα σπίτι

Μια ζωή χωρίς αγάπη είναι σαν ανήλιαγος κήπος με μαραμένα λουλούδια. Η συναίσθηση ότι αγαπάς και αγαπιέσαι φέρνει μια ζεστασιά κι έναν πλούτο στη ζωή που τίποτε άλλο δεν μπορεί να φέρει. -Οσκαρ Ουάϊλντ

Σε μια μικρή πόλη της Ισπανίας, ένας άντρας που τον λέγαν Χόρχε, καυγάδισε άσχημα ένα πρωί με το μικρό του γιο, τον Πάκο.

Όταν έφτασε στο σπίτι του αργότερα, την ίδια μέρα, ο Χόρχε ανακάλυψε πως ο Πάκο είχε φύγει από το σπίτι.

Μετανιωμένος, ο Χόρχε έψαξε μέσα στην ψυχή του και συνειδητοποίησε πως ο γιος του ήταν πιο σημαντικός γι’ αυτόν από οτιδήποτε άλλο.

Πήγε λοιπόν σε ένα μεγάλο μπακάλικο, στο κέντρο της μικρής τους πόλης, και τοποθέτησε μια μεγάλη πινακίδα που έλεγε:

«Πάκο, γύρνα στο σπίτι. Σ΄ αγαπώ. Συνάντησέ με εδώ αύριο το πρωί».

Το άλλο πρωί ο Χόρχε πήγε στο μαγαζί, όπου βρήκε επτά αγόρια με το όνομα Πάκο, που είχαν φύγει κι εκείνα από τα σπίτια τους.

Είχαν όλα ανταποκριθεί στο κάλεσμα γι’ αγάπη, ελπίζοντας πως ήταν ο δικός τους πατέρας που τα προσκαλούσε στο σπίτι με ανοιχτές αγκάλες.

Η αγάπη είναι η μεγάλη ανάγκη αυτού του κόσμου. Έχουμε κατακτήσει κάθε λογής υλική επιτυχία κι όμως οι ανθρώπινες υπάρξεις σε τούτο τον πλανήτη ικετεύουν και πεθαίνουν καθημερινά γι’ αγάπη.

Αν μπορούσαμε μόνο ν’ αγαπήσουμε, πόσο γρήγορα θα εξαφανίζονταν τα προβλήματά μας! Όσο μεγάλοι, σκληροί ή κυνικοί κι αν έχουμε γίνει, μέσα μας ζει πάντα ένα τρυφερό παιδί που λαχταράει να δώσει και να δεχτεί αγάπη.

Όταν ήμουν 35 ετών, πήγα να επισκεφθώ τη μητέρα μου σε κάποια στιγμή που η ψυχή μου ήταν πονεμένη. Διαισθάνθηκε τον πόνο μου και με κάλεσε να καθίσω στα γόνατά της.

Με κράτησε τρυφερά στην αγκαλιά της και με χάϊδευε, κι εκείνη τη στιγμή έμαθα πως ποτέ δεν θα είμαι υπερβολικά μεγάλος για να δεχτώ τη μητρική αγάπη και πως μια μάνα πάντα θα νιώθει χαρά δίνοντάς την.

Σκέψου τους ανθρώπους στη ζωή σου που ζητάνε αγάπη, συμπεριλαμβανομένου και του εαυτού σου.

Πώς μπορείς να τη δώσεις; Στην απάντησή σου βρίσκεται το κλειδί για τη γιατρειά και την ελευθερία σου.

Βοήθησέ με να αναγνωρίζω τις επικλήσεις για αγάπη

και δώσε μου την ικανότητα να ανταποκρίνομαι.

Το νόημα της ζωής μου είναι η σύνδεση

με τους αδελφούς και τις αδελφές μου.

Ζω μέσα από την καρδιά μου.

*Από το βιβλίο «Μια βαθιά ανάσα ζωής» του Alan Cohen.