Παναγιώτα Κυπραίου - Ψυχοθεραπεύτρια - Συμβουλευτική Γονέων
Καλωσήρθατε στην Ιστοσελίδα μου Leaf Leaf

Η παρούσα αρθρογραφία έχει καθαρά ενημερωτικό χαρακτήρα. Ο αναγνώστης οφείλει να διασταυρώνει τις πληροφορίες για θέματα που τον ενδιαφέρουν. Τα κείμενα βασίζονται σε υλικό από ξενόγλωσσες δημοσιεύσεις, οι οποίες αναφέρονται στο μέτρο του δυνατού. Η απόδοση στα ελληνικά, η σύνθεση και επιμέλεια ανήκει στην κάτοχο της ιστοσελίδας. Αναδημοσίευση ή άλλη χρήση τους επιτρέπεται μόνο αν συνοδεύεται από τα πλήρη στοιχεία της κατόχου και τον διαδικτυακό τόπο.


Top

Εντρυφώντας στην τέχνη του να είσαι γονιός: Σχολές γονέων

Η γνωστή ψυχολόγος και συγγραφέας Μυρτώ Γεωργίου Νίλσεν, ανέπτυξε την ιδέα ότι το να είναι κάποιος γονιός είναι τέχνη —είναι ικανότητα, επιδεξιότητα, δημιουργία. Ως τέχνη λοιπόν, ο γονικός ρόλος προϋποθέτει ταλέντο αλλά και γνώση παράλληλα με το ένστικτο.

Ήδη από τις αρχές του περασμένου αιώνα, στην Ευρώπη και στην Αμερική, διατυπώθηκε η άποψη ότι το να είσαι γονέας είναι το πιο σοβαρό και πιο απαιτητικό επάγγελμα, που ωστόσο δεν απαιτεί ειδικές σπουδές ούτε σχετικό πτυχίο. Θεωρητικά, κάθε άνθρωπος έχει τη δυνατότητα να γίνει γονέας, άρα και να ασκήσει το γονικό ρόλο.

Στη χώρα μας, ο γονικός ρόλος θεωρείται αυτονόητος και δεδομένος. Βασιζόμενος στο ένστικτο, στην αγάπη και στο ενδιαφέρον, ο Έλληνας γονιός προσπαθεί να μεγαλώσει τα παιδιά του με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, εμφυτεύοντας τους τις αξίες, τα ιδανικά και τα οράματα στα οποία πιστεύει και σε γενικές γραμμές το πετυχαίνει.

Ωστόσο, στη σημερινή εποχή οι γονείς δεν νιώθουν σίγουροι σε σχέση με την άσκηση του ρόλου τους. Αισθάνονται ανεπαρκείς ως προς την ανατροφή και τη διαπαιδαγώγηση των παιδιών τους, κυρίως λόγω των περίπλοκων κοινωνικών συνθηκών και των συνεχών ανακατατάξεων που πραγματοποιούνται στον κοινωνικό χάρτη. Αυτό το αίσθημα ανεπάρκειας των γονέων εντείνεται από την άποψη που επικρατεί στις μέρες μας, ότι οι γονείς έχουν την ευθύνη για την ευημερία και ευτυχία των παιδιών τους και ότι η συμπεριφορά τους διαμορφώνει και τη συμπεριφορά των παιδιών.


Μπροστά στη μεγάλη ευθύνη που επωμίζονται και τις συνακόλουθες ενοχές για ενδεχόμενα λάθη τακτικής και ελλείψεις, οι γονείς νιώθουν αδύναμοι. Είναι σημαντικό να διευκρινίσουμε ότι ο ρόλος του γονέα είναι μεν καθοριστικός στη διαμόρφωση της συμπεριφοράς του παιδιού αλλά υπάρχουν και άλλοι παράγοντες που συντελούν. Οπότε, οι γονείς χρειάζονται βοήθεια για να απενοχοποιηθούν και να ξανακερδίσουν την πίστη στον εαυτό τους. Εδώ αποκτά νόημα ο ρόλος της εκπαίδευσης των γονέων μέσα από τις Σχολές Γονέων. Οι Σχολές Γονέων καλούνται να βοηθήσουν επί της ουσίας τους γονείς να νιώσουν περισσότερο επαρκείς στην άσκηση του γονικού ρόλου, μέσα από την παροχή γνώσεων, την πληροφόρηση αλλά και την απαραίτητη ψυχολογική στήριξη.

Με την συμμετοχή τους σε μια ομάδα Σχολής Γονέων και με την καθοδήγηση του ειδικού συντονιστή, οι γονείς επαναπροσδιορίζουν το έργο τους σε πιο ρεαλιστική βάση και ξανακερδίζουν τη χαμένη τους αυτοεκτίμηση. Η ομάδα προσφέρει στους γονείς την αίσθηση ότι «ανήκουν» και ότι μπορούν να πάρουν και να προσφέρουν στήριξη, εμπειρία και γνώση. Επειδή εκείνοι γνωρίζουν καλύτερα απ’ όλους το παιδί τους, θα επιλέξουν οι ίδιοι τι θα αξιοποιήσουν από την ομάδα στη σχέση τους με το παιδί τους και κανείς ειδικός δεν θα τους υποδείξει τι πρέπει να κάνουν.

Η συμμετοχή στην ομάδα μειώνει τη μοναξιά και το άγχος των γονέων, αφού αντιλαμβάνονται ότι οι προβληματισμοί τους γίνονται σεβαστοί κι από άλλους γονείς και αντιμετωπίζονται με ενδιαφέρον και κατανόηση. Μέσα στην ομάδα οι γονείς αντιλαμβάνονται ότι δεν μπορούν να είναι τέλειοι και μαθαίνουν να αποδέχονται αυτό το γεγονός. Ο συντονιστής της ομάδας δεν ασκεί κριτική στους γονείς, ούτε αξιολογεί τα «λάθη» που εκείνοι πιστεύουν ότι κάνουν. Η προσέγγιση που ακολουθείται είναι η παροχή επιπλέον γνώσεων, εναλλακτικών επιλογών και μεθόδων αντιμετώπισης πάνω στα θέματα που τίθενται υπό συζήτηση. Οι γονείς εισπράττουν αποδοχή από τη ομάδα και τον συντονιστή, πράγμα που αφενός απαλύνει το βάρος των ενοχών τους και αφετέρου αυξάνει το αίσθημα αποδοχής τους προς τα παιδιά τους και προς τον εαυτό τους.

 

Η αγάπη των γονέων προς τα παιδιά τους, προϋποθέτει αγάπη προς τον εαυτό τους, πίστη στην αξία τους και στη δύναμή τους. Οι Σχολές Γονέων ενισχύουν σε μεγάλο βαθμό αυτές τις ιδιότητες, βοηθώντας έτσι τους γονείς να παίρνουν τις καλύτερες αποφάσεις για τη ζωή τους και τη ζωή των παιδιών τους —δηλαδή, να γίνονται πιο επιδέξιοι, πιο ικανοί, πιο δημιουργικοί στην τέχνη του γονέα.


Παναγιώτα Δ. Κυπραίου, Ψυχοθεραπεύτρια – Συντονίστρια Σχολών Γονέων, www.psychotherapeia.net.gr