Παναγιώτα Κυπραίου - Ψυχοθεραπεύτρια - Συμβουλευτική Γονέων
Καλωσήρθατε στην Ιστοσελίδα μου Leaf Leaf

Η παρούσα αρθρογραφία έχει καθαρά ενημερωτικό χαρακτήρα. Ο αναγνώστης οφείλει να διασταυρώνει τις πληροφορίες για θέματα που τον ενδιαφέρουν. Τα κείμενα βασίζονται σε υλικό από ξενόγλωσσες δημοσιεύσεις, οι οποίες αναφέρονται στο μέτρο του δυνατού. Η απόδοση στα ελληνικά, η σύνθεση και επιμέλεια ανήκει στην κάτοχο της ιστοσελίδας. Αναδημοσίευση ή άλλη χρήση τους επιτρέπεται μόνο αν συνοδεύεται από τα πλήρη στοιχεία της κατόχου και τον διαδικτυακό τόπο.


Top

Γιατί προκύπτει απιστία στα ζευγάρια; -μέρος Β

Σε άλλες σχέσεις υπάρχουν μεγάλες πιέσεις, έντονη και συνεχής κριτική και σύγκρουση. Υπάρχουν πραγματικά ζητήματα συγκρούσεων και οικειότητας και ενδεχομένως το ένα μέλος στη σχέση είναι ασταθής ή έχει κάποια διαταραχή προσωπικότητας.

Το άλλο μέλος που αγωνίζεται με την ένταση της σχέσης, ξεκινά μια άλλη σχέση για να χαλαρώσει το φορτίο του πόνου του, διαφεύγοντας στην αγκαλιά ενός τρίτου προσώπου. Η νέα σχέση χρησιμοποιείται για να αποφευχθεί η οικειότητα, γιατί η «τριγωνοποίηση» της αρχικής σχέσης επιτρέπει στους συντρόφους, οι οποίοι φοβούνται την ευαλωτότητα και την έκθεση που υπονοείται όταν είσαι σε μια σχέση πλήρους αφοσίωσης και συναισθηματικής διαθεσιμότητας, να διαχωρίσουν την καρδιά και τη σεξουαλικότητά τους.

Η αρχική σχέση μπορεί να περιλαμβάνει θέματα ισχύος και ελέγχου και έτσι και οι δύο σύντροφοι είναι καλοί στη σύγκρουση και μπορεί και οι δύο να έχουν παράνομες σχέσεις για διαφορετικούς λόγους.

Ένα άτομο συχνά εκδραματίζει την ισχύ και το θυμό του μέσω της σεξουαλικής κατάκτησης ή παράνομης σχέσης για να ταπεινώσει τον άλλο. Συνήθως βρίσκεται σε άρνηση του συναισθηματικού του εαυτού, ζει μέσα από το εγώ του και αδιαφορεί για την παράνομη σχέση του άλλου, όταν αυτό συμβαίνει. Το άλλο άτομο βιώνει συχνά τον εραστή/ερωμένη του ως αυτόν που του παρέχει την αγάπη και την κατανόηση που λείπουν από την αρχική σχέση. Η παράνομη σχέση συχνά είναι έντονη, με έντονη σεξουαλική ζωή και φαντασία και αποτελεί ένα μέρος παρηγοριάς, ένα καταφύγιο από το άγχος και τις απαιτήσεις της καθημερινής ζωής. Έχει το περιθώριο να διατηρείται καθώς παρέχει συνήθως συναισθηματική σύνδεση και επιτρέπει στη ρομαντική φαντασία να αντικαταστήσει την πραγματική οικειότητα που τα μέλη του αρχικού ζευγαριού δεν είναι σε θέση να παράγουν μεταξύ τους. Και τα δύο μέλη στην παράνομη σχέση μπορεί να είναι σε άλλες σχέσεις δέσμευσης και η απιστία γίνεται ένα πάγιο μέρος της ζωής τους, ωστόσο δεν είναι διατεθειμένοι να εγκαταλείψουν την αρχική σχέση και τη δέσμευση προς αυτήν.

Αυτά τα είδη παράνομων σχέσεων συνήθως διακόπτονται όταν η αρχική σχέση καταρρέει λόγω βίας ή άλλης κακοποίησης ή προβλημάτων εθισμού.

Η αρχική σχέση σ’ αυτές τις περιπτώσεις είναι συχνά δύσκολο να τα καταφέρει και να αντεπεξέλθει αν δεν υπάρχει ισχυρή δέσμευση και των δύο μερών να διαχειριστούν βαθύτερα θέματα που διέπουν τη δυναμική της σχέσης.

Σε άλλες περιπτώσεις, υπάρχει η σεξουαλική περιέργεια και επιθυμία για εμπειρία σεξουαλικής επαφής με άτομα από άλλες κουλτούρες, σωματότυπους, άλλο φύλο ή ηλικία. Αυτές είναι συχνά περιστασιακές μεμονωμένες σχέσεις για να ικανοποιηθεί μια συγκεκριμένη φαντασίωση ή περιέργεια που ο κατά τα άλλα σταθερός σύντροφος στην αρχική σχέση δεν μπορεί να προσφέρει.

Το ζευγάρι μπορεί να έχει περιορισμένο παιχνίδι ή ρουτίνα στη σεξουαλική του ζωή και ο ένας σύντροφος μπορεί να έχει ήδη ενδώσει στην περιέργεια μέσω της πορνογραφίας ή έχει μια φαντασίωση που αισθάνεται ότι δεν μπορεί να τη μοιραστεί με το/τη σύντροφό του. Το τρίτο πρόσωπο, σ’ αυτό το είδος της εκδραμάτισης, θα αναχθεί σε σεξουαλικό αντικείμενο.

Ο «άπιστος» εκδραματίζει φαντασιώσεις και δεν αναζητά συναισθηματική σύνδεση ή να ικανοποιήσει άλλες ανεκπλήρωτες ανάγκες. Η αρχική σχέση μπορεί να έχει θέματα σεξουαλικής οικειότητας, επικοινωνίας και ειλικρίνειας που πρέπει να αντιμετωπιστούν.

Εάν η συμπεριφορά εκδραμάτισης αποκαλυφθεί, ο «αδικημένος» σύντροφος είναι πιθανό να νιώσει συντριβή, να θυμώσει και να κατηγορήσει τον εαυτό του. Η θεραπεία είναι συνήθως αποτελεσματική με αυτά τα είδη σχέσεων.

Μια ακόμη περίπτωση είναι ο ένας σύντροφος να έχει ήδη «αφήσει» συναισθηματικά την αρχική σχέση και να μην ξέρει πώς να το επικοινωνήσει ή να τερματίσει τη σχέση με αξιοπρέπεια. Μέσα από τη σύναψη μιας παράνομης σχέσης, αυτός ο σύντροφος στέλνει ένα σαφές μήνυμα προς τον άλλο σύντροφο ότι η σχέση τους έχει τελειώσει. Αυτή η συμπεριφορά είναι δραματική, ανώριμη και αρκετές φορές οδηγείται από ανεπίλυτο θυμό προς τον άλλο σύντροφο. Όμως δεν είναι πάντα έτσι. Συχνά συμβαίνει το άτομο να είχε έναν γονέα που διατηρούσε παράνομες σχέσεις στο γάμο του.

Μια άλλη εκδοχή είναι ότι ο ένας σύντροφος έχει επίσης «αφήσει» συναισθηματικά την αρχική σχέση αλλά έχει φόβο εγκατάλειψης και για να το αντισταθμίσει εγκαταλείπει πρώτος το άλλο άτομο. Το κάνει αυτό συνάπτοντας μια νέα σχέση ενώ βρίσκεται ακόμα στην αρχική σχέση και όταν η δεύτερη σχέση γίνει αρκετά ασφαλής, εγκαταλείπει ξαφνικά την πρώτη σχέση για τη δεύτερη, συχνά με ελάχιστη προειδοποίηση.

Αυτό το είδος συμπεριφοράς μερικές φορές περιγράφεται ως «εύρεση ενός νέου συντρόφου, έχοντας ‘ξεχάσει’ να αφήσεις τον προηγούμενο». Ωστόσο, συνήθως υπάρχει σαφής πρόθεση του ατόμου και προετοιμασία για να ελέγξει την έκβαση της αρχικής σχέσης μέσω της νέας σχέσης.

Ο απατημένος σύντροφος που συχνά είναι σε σύγχυση, τερματίζει την αρχική σχέση και αποδίδει τη διάλυσή της στην απιστία αλλά δεν μπορεί να συνειδητοποιήσει ότι ουσιαστικά χειραγωγήθηκε από τον «άπιστο» σύντροφο που μέσω της απιστίας τον έκανε να πάρει εκείνος την απόφαση να διακόψει τη σχέση.

Ο «άπιστος» ρύθμισε τη διαδικασία εξόδου του από τη σχέση για τους δικούς του λόγους ανασφάλειας, αντί να αναλάβει την ευθύνη να επικοινωνήσει με κατάλληλο τρόπο απευθείας στον σύντροφό του την πρόθεσή του να εγκαταλείψει τη σχέση και να δώσει τέλος σ’ αυτήν. Αποφεύγει τον δέοντα τρόπο λήξης της σχέσης και τον πόνο που αυτό συνεπάγεται. Σε πολλές περιπτώσεις, έχει ένα τραύμα εγκατάλειψης που μπορεί να εκδηλώνεται σε μια σειρά σχέσεων όπου συνεχώς εγκαταλείπει το άλλο πρόσωπο ή ταλαντεύεται ανάμεσα στο να εγκαταλείπει και να εγκαταλείπεται εκείνος.

Όταν δεν αντιμετωπίζονται τα πραγματικά ζητήματα σε μια διάλυση σχέσης, αυτό συνήθως σημαίνει ότι και οι επόμενες σχέσεις πιθανότατα θα αποτύχουν επίσης. Η δυναμική αυτή είναι κοινή σε πολλούς ανθρώπους που εγκαταλείπουν τις σχέσεις τους και τους συντρόφους τους όταν τελειώσει η φάση «μήνας του μέλιτος» και το ζευγάρι αρχίσει να μπαίνει στη δεύτερη φάση της ερωτικής σχέσης που είναι λιγότερο εξιδανικευμένη και πιο επιρρεπής σε συγκρούσεις.

Διαβάστε επίσης το πρώτο μέρος: Γιατί προκύπτει απιστία στα ζευγάρια; -μέρος Α

Παναγιώτα Δ. Κυπραίου, Ψυχοθεραπεύτρια – Συντονίστρια Σχολών Γονέων, www.psychotherapeia.net.gr