Παναγιώτα Κυπραίου - Ψυχοθεραπεύτρια - Συμβουλευτική Γονέων
Top

Προβλήματα των αντρών στις σχέσεις τους με άλλους άντρες

Κατά τη διάρκεια της παιδικής ηλικίας, κάποια αγόρια αποσυνδέονται από τα άλλα αρσενικά λόγω αρνητικών εμπειριών με τους άνδρες, αρνητικών στερεότυπων για τους άνδρες και του φόβου μήπως τους θεωρήσουν παράξενους. Αυτό αφήνει ανεκπλήρωτες τις φυσιολογικές ανάγκες τους για σύνδεση και στενή σχέση με το ίδιο φύλο, με αποτέλεσμα να λαχταρούν την εγγύτητα με άντρες.

Επώδυνες, τρομακτικές εμπειρίες ή αποξένωση από τον πατέρα, τον αδελφό, τους συνομηλίκους και άλλα αρσενικά, μπορεί να οδηγήσουν ένα αγόρι να αποτραβηχτεί από τους άνδρες γενικά, διαλύοντας ή αποφεύγοντας φυσιολογικούς δεσμούς με το ίδιο φύλο και δημιουργώντας μια κατάσταση διαχωρισμού από το ίδιο φύλο. Αυτό μπορεί να έχει προκληθεί από κακοποίηση, παρενόχληση, εκφοβισμό, από απόρριψη, αποκλεισμό και αποξένωση από τα άλλα αρσενικά ή μέσα από μια έντονη εμπειρία ασυμφωνίας (ασυμβατότητας) με τα αρσενικά γύρω του.

Παράπονα και επικρίσεις από τις γυναίκες για τους άντρες, μπορεί να κάνουν ένα αγόρι να κοιτάζει αφ’ υψηλού αυτούς τους άνδρες, οδηγώντας σε αρνητικά στερεότυπα που τον αποξενώνουν από άλλα αρσενικά και συμβάλλουν στον διαχωρισμό του από το ίδιο φύλο. Τέτοια στερεότυπα εύκολα διαιωνίζονται επειδή το διαχωρισμένο αγόρι έχει μικρή αλληλεπίδραση με άλλα αρσενικά για να τα ανασκευάσει.

Η ασυμφωνία φύλου μπορεί επίσης να συμβάλει στον διαχωρισμό από το ίδιο φύλο, κάνοντας το αγόρι να αποφεύγει άλλα αρσενικά λόγω της αίσθησης ότι είναι διαφορετικός ή παράξενος. Το αγόρι μπορεί να φοβάται ότι αν τα άλλα αγόρια τον γνωρίσουν καλύτερα, θα δουν ότι είναι παράξενος και θα τον απορρίψουν. Παρόμοια, ο διαχωρισμός από το ίδιο φύλο μπορεί να ενισχύσει την ασυμφωνία φύλου, αφού όσο λιγότερο χρόνο περνά το αγόρι με άλλα αρσενικά, τόσο λιγότερα από τα χαρακτηριστικά τους θα υιοθετήσει. Η ασυμφωνία φύλου και ο διαχωρισμός από το ίδιο φύλο, μπορεί να γίνουν ένας αλληλο-ενισχυόμενος αρνητικός κύκλος.

Αυτά τα είδη αρνητικών εμπειριών με τα αρσενικά, επηρεάζουν κάποια αγόρια στο να σχηματίζουν μη υγιείς σχέσεις με άνδρες στην ενήλικη ζωή. Έχουν παρατηρηθεί τέσσερις ευρείες κατηγορίες μη υγιών σχέσεων: αντιθετική, απόμακρη, μη αυθεντική και «αναγκεμένη».

Τα αγόρια που αποκτούν αντιθετική στάση, αντιμετωπίζουν τα άλλα αρσενικά με απόρριψη, θυμό ή αηδία, τα οποία αποτελούν ένα αμυντικό τείχος ενάντια στην επανασύνδεση.

Τα αγόρια που υιοθετούν απόμακρη στάση, τείνουν να είναι αδιάφοροι, αμέτοχοι και αποστασιοποιημένοι από τα άλλα αρσενικά.

Τα αγόρια που αναπτύσσουν μη αυθεντικές σχέσεις τείνουν να είναι αγχώδεις και επιφανειακοί με τα άλλα αρσενικά, παρουσιάζοντας ένα φιλικό ψευδή εαυτό που προστατεύει έναν φοβισμένο εαυτό από κάτω.

Και τα αγόρια που αναπτύσσουν «αναγκεμένες» σχέσεις, συχνά λαχταρούν να πάρουν φροντίδα, έχουν εμμονή με την ανδρική οικειότητα και μπορεί να εξαρτώνται από άλλα αρσενικά για προσοχή, στοργή και έγκριση.

Όμως η σχέση με άτομα του ίδιου φύλου είναι μια βασική ανάγκη. Οπότε, αν ένα αγόρι διαχωριστεί από τα άλλα αρσενικά, οι φυσικές ανάγκες του για σύνδεση, στοργή, επιβεβαίωση και συνήχηση με το ίδιο φύλο, θα μείνουν ανεκπλήρωτες. Οι ανεκπλήρωτες ανάγκες συνήθως μετατρέπονται σε λαχτάρα και πόθο. Έτσι, οι ανικανοποίητες ανάγκες για σύνδεση με το ίδιο φύλο, γίνονται λαχτάρα ή πόθος για ανδρική προσοχή, εγγύτητα και αγάπη.

Σύμφωνα με τον Richard Fitzgibbons (2002), κάθε παιδί έχει μια υγιή ανάγκη να ταυτιστεί θετικά με τον γονέα του ίδιου φύλου, να έχει φιλίες με το ίδιο φύλο, μια θετική εικόνα για το σώμα του και μια σίγουρη σεξουαλική ταυτότητα. Η έλξη προς το ίδιο φύλο μπορεί να προκύψει όταν οι ανάγκες αυτές δεν καλύπτονται επαρκώς. Οι ανεκπλήρωτες ανάγκες του εφήβου μπορεί να μπλεχτούν με τα αναδυόμενα σεξουαλικά συναισθήματα και να παράξουν έλξη προς το ίδιο φύλο.

Ο Jeffrey Satinover (1995) περιγράφει μια συνήθη αναπτυξιακή διαδρομή που μπορεί να οδηγήσει στην ομοφυλοφιλία: Το αγόρι θυμάται μια επώδυνη «αναντιστοιχία» ανάμεσα σε αυτό που χρειαζόταν και λαχταρούσε και σ’ αυτό που του προσέφερε ο απόμακρος και αναποτελεσματικός πατέρας του. Η απουσία μιας καλής, ζεστής και οικείας εγγύτητας με τον πατέρα του, οδήγησε το αγόρι στην απογοήτευση και την αποστασιοποίηση, ως άμυνα προκειμένου να προστατεύσει τον εαυτό του.

Παρά το γεγονός ότι έχει αποστασιοποιηθεί αμυντικά από τον πατέρα του, ο νεαρός φέρει ακόμα σιωπηλά μέσα του μια τρομερή λαχτάρα για τη ζεστασιά, την αγάπη και την αγκαλιά του πατέρα που ποτέ δεν είχε ούτε μπορούσε να έχει. Όταν ξεκινά η εφηβεία, οι σεξουαλικές ορμές -που μπορούν να στραφούν σε οποιοδήποτε αντικείμενο, ιδιαίτερα στους άνδρες- έρχονται στην επιφάνεια και συνδυάζονται με αυτή την ήδη έντονη ανάγκη για αρσενική οικειότητα και ζεστασιά. Τότε αρχίζει να αναπτύσσει ομοφυλοφιλικά φλερτ. Καθώς ωριμάζει, ειδικά στον πολιτισμό μας, όπου είναι θεμιτές οι πρώιμες, εκτός γάμου σεξουαλικές εμπειρίες, ο έφηβος, αρχίζει να πειραματίζεται με την ομοφυλοφιλική δραστηριότητα. Σε κάποιο σημείο, παραδίνεται στη βαθιά λαχτάρα του για αγάπη και αρχίζει να έχει εθελούσιες ομοφυλοφιλικές εμπειρίες.

 

Όροι και Προϋποθέσεις Αναδημοσίευσης Περιεχομένου

Συγγραφέας άρθρου

Παναγιώτα Δ. Κυπραίου MSc, ECP, MBPsS - Σωματική & Gestalt Ψυχοθεραπεύτρια, Συντονίστρια Σχολών Γονέων, Επόπτρια Σωματικής Ψυχοθεραπείας www.psychotherapeia.net.gr

Βιβλιογραφία/Πηγές

Satinover, J. (1995). The Empty Self: Gnostic and Jungian Foundations of Modern Identity.

Fitzgibbons, R. P. (2002). A Letter to the Catholic Bishops. Retrieved November 10, 2019, from http://www.orthodoxytoday.org/articles/FitzGibbonsOpenLetter.php

http://www.genderwholeness.com/

https://borngay.procon.org/