Μην διακόπτετε το παιδί. Όταν το παιδί σας λέει μια ιστορία, προσπαθήστε να μην το διακόπτετε για να του πείτε κάτι άλλο, γιατί έτσι θα χάσει το ενδιαφέρον του στο να μοιράζεται τις εμπειρίες και τα συναισθήματά του μαζί σας. Επιλέξτε μια άλλη στιγμή για να του υπενθυμίσετε κάποιον κανόνα ή να κάνετε κάποια παρατήρηση.

Τι είναι το Bullying (εκφοβισμός);

To bullying (εκφοβισμός) είναι μία επιθετική συμπεριφορά – σωματική, λεκτική, ψυχολογική ή και κοινωνική – που εκδηλώνεται σκόπιμα, απρόκλητα και επαναλαμβανόμενα, στο σχολείο, στον εργασιακό χώρο, ακόμη και στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Σκοπός της είναι η επιβολή, και η πρόκληση σωματικού και ψυχικού πόνου στο άτομο (ή ομάδα ατόμων) που την υφίσταται.

Ο (σχολικός) εκφοβισμός είναι μια ανεπιθύμητη, επιθετική συμπεριφορά κατά την οποία ένα παιδί ή έφηβος χρησιμοποιεί τη μεγαλύτερη δύναμη ή εξουσία που θεωρεί ότι έχει (πραγματική ή υποτιθέμενη) σε σωματικό επίπεδο ή σε πρόσβαση «ευαίσθητων» προσωπικών δεδομένων ή σε δημοτικότητα, για να ασκήσει έλεγχο ή να βλάψει άλλα παιδιά.

Η έρευνα δείχνει ότι οι θύτες ξεκινούν με λεκτική παρενόχληση. Ο τρόπος που το «θύμα» ανταποκρίνεται στην πρώτη λεκτική επίθεση, καθορίζει το αν ο «νταής» θα εξακολουθήσει να ενοχλεί αυτό το συγκεκριμένο παιδί. Εάν η επίθεση δώσει στο θύτη αυτό που ψάχνει δηλ. μια αίσθηση δύναμης επειδή κατάφερε να επηρεάσει αρνητικά το άλλο παιδί, η επιθετικότητα σε γενικές γραμμές θα κλιμακωθεί.

Δώστε το καλό παράδειγμα.

Φερθείτε με σεβασμό σε όλους και στα παιδιά. Αποφύγετε να βρίζετε τους άλλους, να κάνετε υποτιμητικά σχόλια για το σύζυγό σας, να φωνάζετε στα παιδιά σας κοκ.

Βοηθήστε τα παιδιά να κατανοήσουν τα συναισθήματά τους.

Για να μπορέσουν να διαχειριστούν τα συναισθήματά τους πρέπει πρώτα να τα αναγνωρίσουν. Μέσα στην καθημερινότητα μπορείτε να παρατηρείτε τα συναισθήματα των παιδιών σας και να κάνετε κάποια σχόλια γι’ αυτά, χωρίς κριτική.

Τα ξεσπάσματα, τα κλάματα, η ανυπακοή, οι καυγάδες την ώρα του ύπνου, οι αγώνες ισχύος, είναι αρκετά για να φέρουν τους γονείς σε απόγνωση. Για να καταλάβουμε γιατί τα παιδιά συμπεριφέρονται άσχημα, χρειάζεται πρώτα να καταλάβουμε την πρωταρχική αιτία αυτών των ενοχλητικών συμπεριφορών.

Η προσωπικότητα δεν εξαρτάται από το βιολογικό γεγονός ότι ένα παιδί γεννιέται πρώτο ή τελευταίο. Οι ρόλοι που υιοθετούν τ’ αδέλφια είναι αυτοί που οδηγούν σε διαφορές στη συμπεριφορά. Οι στρατηγικές που χρησιμοποιούν τα παιδιά για να τραβήξουν την προσοχή των γονιών διαφέρουν ανάλογα με τη χρονολογική τους θέση στην οικογένεια.

Επειδή τα πρωτότοκα ακολουθούν το παράδειγμα των γονιών τους, τους αρέσει να παίρνουν τον έλεγχο και έχουν μεγάλη αυτοπεποίθηση. Δεν έχουν μεγαλύτερα αδέλφια να τα κοροϊδέψουν όταν μαθαίνουν να δένουν τα κορδόνια τους ή να οδηγούν ποδήλατο.