Το Λευκό Παραμύθι γεννήθηκε ένα βράδυ στο Καλλιτεχνείο Αχαρνών μετά την αφήγηση των τριών χρωματιστών παραμυθιών. Οι ιδέες είναι των παιδιών που βρέθηκαν εκεί και φαντάστηκαν χώρες με παγωτά και τραίνα που πετάνε.
Ψυχολόγος Υγείας (MSc)
Σωματική & Gestalt Ψυχοθεραπεύτρια (ECP)

Το Λευκό Παραμύθι γεννήθηκε ένα βράδυ στο Καλλιτεχνείο Αχαρνών μετά την αφήγηση των τριών χρωματιστών παραμυθιών. Οι ιδέες είναι των παιδιών που βρέθηκαν εκεί και φαντάστηκαν χώρες με παγωτά και τραίνα που πετάνε.
Η αληθινή ιστορία ενός κοριτσιού που δε δάμασε τα κύματα, δεν κατατρόπωσε μυθικά τέρατα σε μια νύχτα, δε χρίστηκε ηρωίδα κανενός παραμυθιού! Απλά κατάφερε να ξεπεράσει τους φόβους και τους δισταγμούς της, βλέποντας τη ζωή όπως ακριβώς είναι… υπέροχη!
Το όμορφο χωριό, στολιδάκι κάτω από το χαμόγελο του Ήλιου, έδινε ζωή στους πιο ευτυχισμένους ανθρώπους, μέχρι που ένας ανυπέρβλητος εχθρός ξεχύθηκε κατακόκκινος από θυμό και ζήλια και κατέστρεψε όλη αυτή την ομορφιά. Τι κατέστρεψε τελικά; Η Μυρσίνη, η ροδιά και το καναρινάκι τι απέγιναν; Το χωριό γιατί ξαναβαπτίστηκε; Τελικά, πάντα υπάρχει ελπίδα; Ναι!
Το βιβλίο που πήρε μόνιμη θέση σ’ όλες τις παιδικές βιβλιοθήκες. Το κλασσικό αριστούργημα του Σαιντ Εξυπερύ που διαβάζεται πάντα με την ίδια συγκίνηση από μικρούς και μεγάλους. Εικονογραφημένο με τις ακουαρέλες του ίδιου του συγγραφέα κυκλοφορεί σε όλες τις γλώσσες του κόσμου.
Το παιδί κοιτούσε τη γιαγιά του που έγραφε ένα γράμμα. Κάποια στιγμή τη ρώτησε:
- Γράφεις μια ιστορία που συνέβη σε εμάς; Και μήπως είναι μια ιστορία για μένα;
Πριν πεθάνω, κόρη μου, θα' θελα να 'μαι σίγουρος ότι σου έμαθα:
~ Να χαίρεσαι τον έρωτα
~ Να έχεις εμπιστοσύνη στις δυνάμεις σου
Η μικρή Λία δεν συμμετείχε καθόλου στο μάθημα της ζωγραφικής. Πίστευε ότι δεν μπορεί να καταφέρει να ζωγραφίσει κάτι όμορφο. Και ήταν γεμάτη λύπη για αυτό. Ξέρετε, αυτή τη λύπη που με τον καιρό γίνεται θυμός και άρνηση.
Κάποια μέρα ένας άνθρωπος είδε το κουκούλι μιας κάμπιας, στο οποίο υπήρχε μία χαραμάδα από την οποία προσπαθούσε να βγεί μια μικρή πεταλούδα. Περνούσε όμως ο καιρός & η πεταλούδα αδυνατούσε να ανοίξει την χαραμάδα για να βγει.
Εκεί όπου ζούσε ο Φωκίων υπήρχαν πολλά βουνά. Βουνά μεγάλα, με άγρια βράχια και ψηλές κορφές. Βουνά μικρά, με ήρεμα δάση από πεύκα. Και πεδιάδες με λουλούδια, αμπέλια και στάχυα. Και στο βάθος ήταν η θάλασσα κι οι ακρογιαλιές της, με τα λευκά βότσαλα και τη χρυσή άμμο.
Χρησιμοποιούμε cookies για την εύρυθμη λειτουργία της ιστοσελίδας και την καλύτερη εμπειρία σας. Συνεχίζοντας την περιήγηση στην ιστοσελίδα μας, αποδέχεστε τη χρήση Cookies, την Πολιτική Απορρήτου και τους Όρους Χρήσης.